Kosmiczna inspekcja Puszczy: czy kosmonauta może być przyrodnikiem?
Polska Wschodnia to jeden z najcenniejszych przyrodniczo regionów Europy. Jak monitorować zdrowie i bioróżnorodność rozległych terenów, takich jak Puszcza Białowieska czy Bieszczady? Odpowiedź leży w kosmosie – dzięki teledetekcji satelitarnej!
Satelity (np. z programu Sentinel) widzą niewidoczne dla nas kolory, mierząc m.in. wskaźnik NDVI (indeks zdrowia roślin). To pozwala im na niemal codzienną, obiektywną inspekcję.
Na przykład:
– W czasie masowej gradacji kornika drukarza (lata 2016-2018) dane satelitarne były kluczowe. Umożliwiały śledzenie tempa obumierania świerków i precyzyjne mapowanie zniszczeń w czasie rzeczywistym
– Na otwartych, zaśnieżonych polanach Bieszczad i Puszczy wykorzystuje się zdjęcia satelitarne o bardzo wysokiej rozdzielczości (VHR) oraz drony. Sztuczna Inteligencja (AI) jest trenowana do automatycznego identyfikowania i liczenia agregacji dużych zwierząt (takich jak żubry), co znacznie uwiarygadnia monitoring populacji
Dzięki kosmicznej technologii możemy podejmować szybkie i precyzyjne decyzje na rzecz ochrony unikalnej przyrody Polski Wschodniej!
Źródła:
– Dane Sentinel/Copernicus (źródło obrazowania): główna platforma do przeglądania i pobierania bezpłatnych, otwartych danych satelitarnych (np. Sentinel-2) do monitorowania środowiska
– Puszcza Białowieska a kornik (kontekst Polski): Raporty i analizy potwierdzające skalę zniszczeń i metody monitorowania drzewostanów, w których teledetekcja odegrała kluczową rolę
– Liczenie żubrów i nowe technologie: Przykład wykorzystania nowoczesnych metod (drony, GPS, AI) w dorocznej inwentaryzacji największej populacji żubrów w Polsce.
Projekt realizowany w ramach Programu Fundusze Europejskie dla Polski Wschodniej 2021–2027
Wartość projektu: 2 791 092.36 PLN
Wkład z Funduszy Europejskich: 2 270 428.50 PLN
#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie